Afbeeldingsresultaat voor brian pollard

 

 

 

 

For English, scroll down

Brian Pollard (1930-2013) unieke fagottist van Engelse bodem in Nederland

In de Nederlandse hoofdstad streek in 1953 de jonge Brit Brian Pollard neer, hij werd solofagottist van het Concertgebouworkest en zou er 42 jaar blijven.
Brian kreeg zijn eerste fagotles in Berkeley, Engeland van Mr. Chippendale op 12-jarige leeftijd. Toen hij 15 was werd hij leerling van Archie Camden. Een jaar later, in 1946, richtte Sir Thomas Beecham het Royal Philharmonic Orchestra op met Archie en Brian als fagottisten. In de twee jaar die volgden heeft Brian daar, en bij andere orkesten in Londen, als 16-18 jarige alle grote dirigenten, solisten en andere muzikale kopstukken uit die tijd meegemaakt. Voor het zover kwam speelde hij bij het anti-oorlogsballet van de Duitser Kurt Jooss in de tweede wereldoorlog en diende direct daarop in Berlijn bij the 3rd Regional Army Band van the Royal Air Force. Hij roerde daar de grote trom tijdens begrafenisstoeten, hetgeen diepe indruk op hem maakte. In de vrije tijd hoorde hij op grammofoonopnamen het Concertgebouworkest en de klank van dat orkest fascineerde hem direct. 
Zijn carrière vervolgde zich in Engeland waar hij een positie kreeg in het orkest van Covent Garden in Londen. Na in de pauze van een repetitie van het Royal Philharmonic Orchestra voor Eduard van Beinum (toenmalig chef-dirigent van het Concertgebouworkest) te hebben voorgespeeld, werd hem gevraagd in Amsterdam voor de collega’s te auditeren en kreeg hij daar een aanstelling.

Brian was een buitengewoon vriendelijk en aimabel mens met een heel eigen visie op het leven, op muziek maken en fagot spelen. Geen detail ontsnapte aan zijn aandacht. Hoe een toon moest worden aangezet en afgerond, het vibrato passend bij de muziek moest worden ingezet, frasering, articulatie en vingertechniek, Brian bekeek alles en wist hoe hij ermee kon werken, ook hoe hij het kon overbrengen: op de luisteraar en op zijn collega’s, die nooit vergeefs om advies vroegen.

Brian speelde vaak op een speciaal vormgegeven es, dat ooit ontworpen is door de Engelse fagottist Gwydion Brooke met wie hij samengespeeld had in zijn Londense tijd. Zelf ontwikkelde hij een beensteun waarmee het gewicht van de fagot grotendeels van de linkerarm afgenomen werd. In zijn zoektocht naar wegen om zo vrij en natuurlijk mogelijk muziek te kunnen maken ging hij het experiment niet uit de weg, op de vleugel en het onderstuk van Brian’s fagot zijn veel kleppen en toongaten naar zijn inzicht aangepast.
Naast zijn vaste baan als solofagottist in het Concertgebouworkest speelde hij veel kamermuziek, zowel op de moderne als de historische fagot. Hij was lid van het vermaarde Danzi kwintet en speelde ook samen met onder andere blokfluitist Frans Brüggen, clavecinist Gustav Leonhardt en bassist Anthony Woodrow en de cellist Anner Bijlsma. Hij was niet verbonden aan een conservatorium: wie les wilde hebben, kwam gewoon bij hem thuis. Die tijd kon variëren van uren tot dagen, hij wilde er nooit één cent voor hebben. Meester-fagottist Brian had een brede interesse in scheppende kunsten, die strekte zich uit tot schilderkunst, tekenen, houtbewerking en steen houwen.
In 1995 verliet de 65-jarige Brian het Koninklijk Concertgebouw Orkest, nog jaren gaf hij les in Amerika, Spanje en Zwitserland. Hij overleed in Amsterdam in 2013. Velen kwamen afscheid van hem nemen tijdens de uitvaartdienst in de Amsterdamse Obrechtkerk.

Danzi kwintet in 1967 met van links naar rechts: Piet Honingh, Adriaan van Woudenberg, Brian Pollard, Koen van Slogteren en Frans Vester

Lees verder Brian Pollard doceert.

Afbeeldingsresultaat voor brian pollard

ENGLISH

In 1953, the young Brit Brian Pollard landed in the Dutch capital of Amsterdam. He was to become the solo bassoonist of the Royal Concertgebouw Orchestra and remained there for 42 years.

At the age of 12, Brian received his first bassoon lesson in Berkeley, England from Mr. Chippendale. When he was 15 years old he became a student of Archie Camden. One year later, in 1946, Sir Thomas Beecham founded the Royal Philharmonic Orchestra, with Archie and Brian as the bassoon section. Over the next two years, from the ages of 16 to 18, Brian worked with all the major musicians of that era in the RPO and other London orchestras.

During the Second World War, he performed with an anti-war ballet led by the German musician Kurt Jooss. Later, he served as a member of the 3rd Regional Army Band of the Royal Air Force, stationed in Berlin. Playing the bass drum there during funeral processions made a huge and lasting impression on him. In his spare time he heard the Concertgebouw Orchestra on 78 rpm records and it was then that his fascination for this ensemble commenced.

Brian’s career continued to develop in England, where he was appointed to a position in the Orchestra of the Royal Opera House Covent Garden in London. When conductor Eduard van Beinum, (chief conductor of the Concertgebouw Orchestra,) was on a rehearsal break with the Royal Philharmonic Orchestra, Brian took the opportunity to play for him. Brian was subsequently asked to audition for the colleagues of the Concertgebouw Orchestra, and after that was appointed principal bassoonist there.

Brian was a very kind and lovable person with a highly personal vision on life, music-making and bassoon playing. No detail escaped his attention, whether it related to beginning a note, adapting the vibrato to fit the music, phrasing, articulation, and fingering technique. Brian looked deeply into all of these concepts and knew how to work with them. He could make these ideas carry to listeners as well as his colleagues, who would never ask him for advice in vain.

Brian was fearless in his approach to experimenting with equipment and modifying his bassoon in his pursuit of free, natural music-making.
He often played on a crook designed by the English bassoonist Gwydion Brooke, with whom he played frequently during his London years. He developed a leg rest attached to the bassoon that relieves much of weight of the instrument from the left arm. On the wing and boot joint of Brian’s bassoon, many holes and keys have been adapted according to his ideas.

In addition to his job in the Concertgebouw Orchestra, he performed and recorded chamber music with many ensembles on modern and historical bassoons. He was a member of the noted Danzi Quintet and collaborated with recorder player Frans Brüggen, harpsichordist Gustav Leonhardt, bassist Anthony Woodrow, and cellist Anner Bijlsma among others.

Brian did not teach at a conservatory. Anyone who wanted to have lessons with him simply came to his home. No one was ever allowed to pay for the time with him, which ranged from hours to days.

In addition to being a master bassoonist, Brian was interested in other creative arts including painting, drawing, carpentry, and stone-carving.

In 1995, 65-year-old Brian left the Royal Concertgebouw Orchestra. He continued to teach for many years after that in the US, Spain and Switzerland.

Brian Pollard died on December 18th, 2013, in Amsterdam. Many came to say a last farewell during the memorial service in the Amsterdam Obrecht church.

Danzi wind quintet in 1967, with from left to right: Piet Honingh, Adriaan van Woudenberg, Brian Pollard, Koen van Slogteren and Frans Vester

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

YouTube links